artistas espa\u00f1oles<\/strong> que pusieron su arte al servicio de la II Rep\u00fablica, especialmente durante la Guerra Civil espa\u00f1ola (1936-1939).<\/p>\nPor otro lado, seguro que el Guernica<\/em><\/strong> de Picasso<\/strong> contribuy\u00f3 en gran medida a amplificar la denuncia internacional contra el bombardeo de dicha localidad vizca\u00edna. He ah\u00ed un ejemplo de arte influyendo en la pol\u00edtica.\u00a0<\/i><\/p>\n\u00bfEs importante que los ni\u00f1os en la escuela tengan ense\u00f1anza de arte o sea una parte de la educaci\u00f3n?<\/strong>
\nS\u00ed, por supuesto. Sin embargo, creo que la forma establecida de ense\u00f1arlo contribuye m\u00e1s a que el alumno se aleje del arte que a acercarlo a su comprensi\u00f3n. Desafortunadamente tuve malas experiencias con mis profesores<\/strong> de Historia del Arte<\/strong>, tambi\u00e9n de otras asignaturas. Por ejemplo, mi profesor en el instituto consigui\u00f3 que aborreciera la Filosof\u00eda<\/strong> y me cost\u00f3 mucho encontrarle el inter\u00e9s.<\/p>\nMuchos j\u00f3venes no se interesan en el arte. \u00bfSabes por qu\u00e9 es as\u00ed? \u00bfEs necesario cambiarlo? \u00bfC\u00f3mo?<\/strong>
\nComo he dicho en la respuesta anterior, creo que el sistema educativo<\/strong> tiene mucha culpa pero tambi\u00e9n los medios de comunicaci\u00f3n<\/strong> y, en general, la percepci\u00f3n del arte que prima en la sociedad. En primer lugar, creo que habr\u00eda que bajar a los artistas<\/strong> a la tierra y dejar de verlos como a una especie de semidioses, dejar de idolatrar a los tantas veces llamados \u201cgenios\u201d. Los artistas son personas de carne y hueso, como t\u00fa y como yo, que se expresan a trav\u00e9s del arte. Esa percepci\u00f3n contribuir\u00eda tambi\u00e9n a acercar de verdad al arte a todos los p\u00fablicos<\/strong> y no limitarlo a una \u00e9lite de entendidos. Este elitismo ha derivado en un consumismo absurdo del arte. La masa se dedica a devorar exposiciones como si ello otorgara cierto estatus social o intelectual. Me parece que mucha gente admira las obras que los grandes gur\u00fas les han dicho que deben admirar, pero en muchas ocasiones no alcanzan a comprenderlas.<\/p>\nYo tratar\u00eda pues de derribar mitos y de acercar el arte a la gente de a pie. Habr\u00eda que dotar a la gente de herramientas que les permita analizar las obras, de activar mecanismos intelectuales y culturales que ayuden a comprender el Arte<\/strong>. Creo que la mayor\u00eda de la gente se dedica nada m\u00e1s que al culto superfluo del arte y eso es una pena.<\/p>\nEn el curso del Prado hab\u00edas seleccionados algunos cuadros por las clases. \u00bfC\u00f3mo lo hac\u00edas? \u00bfTe dejabas guiar por las obras maestras o eleg\u00edas obras que son para ti una obra maestra?<\/strong>
\nPues un poco de las dos cosas. La verdad es que el curso se me qued\u00f3 corto porque el Museo del Prado<\/strong> ofrece much\u00edsimas obras<\/strong>, as\u00ed que tuve que descartar bastantes que me gustaban. Eleg\u00ed obras representativas de todas las corrientes, aunque algunas, como el Neoclasicismo<\/strong>, me resulten menos atractivas que otras como los Primitivos<\/strong> Flamencos<\/strong>, por ejemplo. Creo que es inevitable hacer hincapi\u00e9 en lo que a uno le gusta. Ello me permiti\u00f3 transmitir mi pasi\u00f3n por ciertos cuadros y creo que eso me hace llegar al alumno<\/strong> con mayor calado.<\/p>\nEn las clases habl\u00e1<\/b>bamos mucho de los cuadros, <\/b>\u00bf<\/b>aprendiste algo de tus alumnos? Si fue as<\/b>\u00ed<\/b>, <\/b>\u00bf<\/b>podr\u00ed<\/b>as poner un ejemplo?
\n<\/b>Me encantan las clases participativas<\/strong>, que el alumno lleve la voz cantante. En mi clase ideal yo s\u00f3lo proporciono el hilo conductor y aporto mis conocimientos para puntualizar y completar lo que el alumno ya ha comentado. Tuve la suerte de tener un grupo muy majo y muy culto, \u00a1claro que aprend\u00ed mucho! Supongo que lo m\u00e1s obvio es la pintura holandesa<\/strong>. Recuerdo tambi\u00e9n aprender bastante sobre mitolog\u00eda<\/strong> y pasajes b\u00edblicos<\/strong> que yo no conoc\u00eda, \u00a1varios alumnos sab\u00edan much\u00edsimo!. Tambi\u00e9n aprendo siempre de literatura<\/strong>, cine<\/strong> y cultura general<\/strong>. Durante las clases pueden surgir infinidad de temas distintos al principal y me gusta dejar que fluyan de forma natural. Hace que la clase se haga m\u00e1s amena y la cultura general de todos sale enriquecida.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\u00a0<\/i>\u00bfEl arte, puede aportar a la felicidad?<\/strong>
\n\u00a1Eso depende de cada persona! De los gustos de cada uno, claro. S\u00e9 que algunos psic\u00f3logos utilizan el arte<\/strong> como terapia<\/strong>, as\u00ed que supongo que algo tendr\u00e1.<\/p>\n\u00bfEn qu\u00e9 manera un cuadro podr\u00eda emocionarte?<\/strong>
\nHay personas muy sensibles<\/strong> a la expresividad de los personajes, la disposici\u00f3n de colores<\/strong>, etc. En mi caso, soy m\u00e1s sensibles a las historias<\/strong> que cuentan, cuando soy capaz de relacionarlas con historias reales<\/strong>, ya sean del autor o de alg\u00fan suceso hist\u00f3rico<\/strong>. Por ejemplo, El 2 mayo\u00a0<\/em>y El 3 de mayo<\/em> de Goya<\/strong> me parecen obras muy emotivas<\/strong>.<\/p>\n <\/p>\n
Het Instituto Cervantes in Utrecht<\/strong> biedt speciale cursussen<\/strong> aan met verschillende culturele<\/strong> onderwerpen. Een van deze cursussen was \u201cEl Museo del Prado<\/strong>\u201d. De docent Alberto Colorado is een kunstliefhebber<\/strong> en gaf deze cursus op zijn eigen bijzondere manier. Hij liet niet alleen schilderijen zien maar gaf ook veel interessante informatie. De lessen zijn toegespitst op het praten over kunst. Vaak leidde dit bij de leerlingen tot groot enthousiasme en tot uiteenlopende indrukken van kunst<\/strong>.<\/span><\/p>\nEen persoonlijk gesprek met hem over kunst<\/strong> leidde tot dit interview.<\/span><\/p>\n1. Hoe oud was je, toen je voor de eerste keer naar het Prado ging?<\/strong><\/span>
\nDat weet ik niet meer precies, maar van jongs af aan ging ik vaak naar het Prado . Als kind en als tiener nam mijn vader me regelmatig mee en bij elk bezoek legde hij me uit wat de verhalen waren achter de schilderijen.<\/span><\/p>\n2. Wat zijn je favoriete schilderijen?<\/strong><\/span>
\nIk vind het moeilijk om te moeten kiezen, het zijn er zoveel\u2026sommige schilderijen vond ik mooi toen ik jong was, andere interesseerden me toen ik ouder werd, maar de werken die me altijd hebben gefascineerd zijn de \u201cLas Pinturas Negras\u201d van Goya.<\/span><\/p>\nAls kind was ik erg onder de indruk van de afbeeldingen van hekserij, Parcen (schikgodinnen) en Saturnus die zijn zoon verslindt. Vooral als ik het me voorstelde op de muren in het huis van de schilder! Maar toen ik ouder werd, vond ik de \u201cHalf verdronken hond\u201d het meest verontrustend. Het is een ongewoon, raadselachtig schilderij dat bij geen enkele kunststroming past en evenmin te onderscheiden is. Het is niet te classificeren!<\/span><\/p>\n3. Toen ik klein was hield ik van schilderijen uit de Gouden Eeuw, als tiener hield ik van het impressionistische schilderijen en daarna van moderne kunst. Is je voorkeur tijdens je leven veranderd?
\n<\/strong>Natuurlijk, ik denk dat dit voor iedereen zo is. Als kind keek ik meer naar de werken met een directe boodschap, enigszins oppervlakkig. Als je ouder wordt maak je gebruik van kennis en analyse-instrumenten, die de beleving van het werk en de waardering voor de kunstenaar verfijnen.<\/span><\/p>\nKunst is communicatie en de werken zijn stille getuige van de tijd waarin ze zijn gemaakt.<\/span><\/p>\nNaarmate ik ouder werd, leerde ik meer over geschiedenis, kunststromingen, filosofie etc. dit veranderde mijn blik op kunst. Nu bijvoorbeeld, realiseer ik me hoe modern de werken van Jeroen Bosch of El Greco voor hun tijd zijn en hierdoor bewonder ik hun werk des te meer.<\/span><\/p>\n4. Is het mogelijk dat schilderijen een verborgen boodschap hebben? Zoals in de boeken van Dan Brown en Javier Sierra?
\n<\/strong>Ja, dat is mogelijk en ik ben er zeker van dat sommige kunstwerken dit hebben. Het was interessant om enkele fragmenten uit het boek van Javier Sierra, \u201cDe meester van het Prado\u201d te lezen en om ze te bespreken in de les. Desalniettemin ben ik bang dat deze bijna esoterische symboliek in de werkelijkheid in veel mindere mate te vinden is dan deze auteurs zouden willen.<\/span><\/p>\nDeze boeken spelen meer in op de intentie om een bestseller te schrijven, dan om een serieuze analyse van de schilderkunst uit te voeren .<\/span><\/p>\n5. Denk je dat kunst meer is dan schilderijen, een geheel van kunsten (literatuur, theater, dans\u2026)?<\/strong><\/span>
\nJa, natuurlijk. Kunst is een zo\u00b4n breed begrip dat we er nooit in zullen slagen om het te defini\u00ebren, maar het is duidelijk dat het om veel meer disciplines gaat dan alleen de schilderkunst. Het gemeenschappelijke element, is, naar mijn mening, communicatie.<\/span><\/p>\n6. Zou kunst een politieke situatie kunnen be\u00efnvloeden? Ken je een voorbeeld?<\/strong><\/span>
\nHet zou kunnen, maar ik denk dat het eerder de kunst zelf is die in veel gevallen een politieke lading krijgt, daar zijn veel voorbeelden van. Kunst is eerder een weerspiegeling van de maatschappij en daarom wordt kunst ook vormgegeven door de politiek. Het surrealisme bijvoorbeeld, een stroming die duidelijk verbonden was aan het communisme. Andere duidelijke voorbeelden zijn de vele ge\u00ebngageerde Spaanse kunstenaars die kunst maakten gedurende de Tweede Republiek (La Segunda Republica, 1931-1939), en met name tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939).<\/span><\/p>\nDaar staat tegenover dat \u201cEl Guernica\u201d van Picasso in hoge mate heeft bijgedragen aan de internationale afkeuring van het bombardement op de deze Baskische stad. Dit is een voorbeeld van kunst die de politiek heeft be\u00efnvloed.<\/span><\/p>\n7. Is het belangrijk dat kinderen op school les krijgen over kunst of is het een onderdeel van de opvoeding?<\/strong><\/span>
\nJa, natuurlijk. Los daarvan denk ik dat de gangbare manier van lesgeven er eerder toe leidt dat de leerlingen kunst de rug toe keren dan dat het kennis dichterbij brengt.<\/span><\/p>\nHelaas heb ik slechte ervaringen met mijn docenten kunstgeschiedenis en ook met andere vakken. Mijn leraar op de middelbare school bijvoorbeeld kreeg het voor elkaar dat ik een hekel had aan filosofie en het koste me veel moeite om het interessant te vinden.<\/span><\/p>\n8. Veel jongeren zijn niet ge\u00efnteresseerd in kunst. Weet je waarom dit zo is? Is het nodig om dit te veranderen en op welke manier?
\n<\/strong>Zoals ik al heb gezegd in het vorige antwoord, denk ik dat het onderwijssysteem veel te verwijten valt maar ook de media, en in het algemeen, de kijk op kunst die overheerst in de samenleving.<\/span><\/p>\nOm te beginnen, denk ik dat kunstenaars met beide voeten op de grond zouden moeten gaan staan, dat het ophoudt om ze als een soort halfgoden te zien en stop met het aanbidden van de zogenaamde \u201cgenie\u00ebn\u201d.<\/span><\/p>\nKunstenaars zijn mensen van vlees en bloed, zoals jij en ik, die zich uiten door middel van kunst. Deze benadering draagt er ook toe bij dat echte kunst voor iedereen dichterbij komt en zich niet beperkt tot een elite van kenners. De invloed van de elite heeft geleid tot een absurde consumptie van kunst. De massa verslindt tentoonstellingen met de gedachte dat het een zeker sociaal en intellectueel aanzien geeft. Ik denk dat veel mensen kunstwerken bewonderen waarvan de grote \u201cgoeroes\u201d zeggen dat ze die moeten bewonderen, maar in veel gevallen lukt het hen niet om ze te begrijpen.<\/span><\/p>\nOm kunst dichterbij de gewone man te brengen, zou ik willen proberen de mythes omver te werpen. Je zou mensen instrumenten moeten geven waarmee ze de werken kunnen analyseren; intellectuele en culturele methodes op gang brengen die hen helpen om kunst te begrijpen.<\/span><\/p>\nIk denk dat de meeste mensen zich op niets anders focussen dan de oppervlakkige verering van kunst en dat is jammer.<\/span><\/p>\n9. Je hebt een aantal schilderijen geselecteerd voor de cursus over het Prado. Hoe heb je dat gedaan? Heb je je laten leiden door de meesterwerken of heb je werken gekozen die volgens jou een meesterwerk zijn?<\/strong><\/span>
\nNou een beetje van beide. Om eerlijk te zijn vond ik de cursus te kort omdat het Prado heel veel kunstwerken heeft, hierdoor moest ik veel schilderijen die ik mooi vond uitsluiten.<\/span><\/p>\nIk heb representatieve werken uit alle kunststromingen gekozen, hoewel sommige, zoals het Neoclassicisme me minder boeiend leken dan andere zoals bijvoorbeeld de Vlaamse primitieven.<\/span><\/p>\nIk denk dat het onvermijdelijk is dat de nadruk ligt op schilderijen die ik leuk vind.<\/span><\/p>\nHet gaf me de mogelijkheid om mijn passie voor bepaalde werken over te brengen en ik denk dat ik ze aan mijn leerlingen met meer diepgang heb laten zien.<\/span><\/p>\n10. In de les hebben we veel gepraat over schilderijen. Heb je iets geleerd van je leerlingen? Zo ja, zou je een voorbeeld kunnen geven?<\/strong><\/span>
\nIk houd van levendige lessen, waarin de leerling het hoogste woord heeft. In de voor mij ideale les, geef ik alleen de hooflijnen aan en mijn bijdrage is het precies aangeven en aanvullen van wat de leerling al heeft gezegd.<\/span><\/p>\nIk had het geluk dat ik een erg leuke en slimme groep had. Natuurlijk heb ik veel geleerd!<\/span><\/p>\nHet meest voor de hand liggend is denk ik, over de Nederlandse schilderkunst.<\/span><\/p>\nOok over mythologie en Bijbelverhalen heb ik behoorlijk wat geleerd, veel ervan kende ik nog niet. Een aantal leerlingen wist erg veel! Over literatuur, film en cultuur in algemene zin heb ik ook veel opgestoken. Tijdens de lessen kunnen naast de belangrijkste onderwerpen, eindeloos veel verschillende andere onderwerpen opduiken. Ik houd ervan om het op een natuurlijke manier te laten verlopen. Dit maakt de lessen veel leuker en het verrijkt de cultuur in algemene zin.<\/span><\/p>\n11. Kan kunst bijdragen aan geluk?<\/strong><\/span>
\nDat is voor iedereen anders! Smaken verschillen natuurlijk. Ik weet dat sommige psychologen kunst gebruiken als therapie, ik neem dus aan dat het iets zou kunnen bijdragen.<\/span><\/p>\n12. Op welke manier kan een schilderij je raken?
\n<\/strong>Er zijn mensen die heel gevoelig zijn voor de expressie van de afgebeelde personen, het kleurgebruik etc. Ik persoonlijk ben gevoeliger voor de verhalen die worden verteld; als het me lukt om ze te koppelen aan waargebeurde verhalen, over de schilder of een historische gebeurtenis.<\/span><\/p>\nDe schilderijen El 2 y El 3 de Mayo (De tweede en De derde mei) van Goya bijvoorbeeld, deze werken vind ik erg ontroerend.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Por\u00a0Mayke Merkx, alumna de espa\u00f1ol El Instituto Cervantes de Utrecht viene ofreciendo cursos especiales con diferentes temas culturales. Uno de estos cursos fue el de El Museo del Prado. El profesor Alberto Colorado es aficionado al arte y\u00a0dio el curso a su especial manera. No mostraba \u00fanicamente cuadros pero daba mucha informaci\u00f3n interesante. Los clases […]<\/p>\n","protected":false},"author":76,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[243,245,234],"tags":[241,490,488,489,325],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3306"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/users\/76"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3306"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3306\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3406,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3306\/revisions\/3406"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"museo_prado1\"](\"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/files\/2014\/11\/museo_prado1.jpg\")
<\/a>imagin\u00e1rmelas en las paredes de la propia casa del pintor!. Sin embargo, con la edad es el Perro semihundido<\/em><\/strong> el que m\u00e1s me inquieta. Es un cuadro ins\u00f3lito, enigm\u00e1tico, no responde a ning\u00fan movimiento ni a nada que nos permita identificarlo. Es inclasificable.<\/p>\n