Gabriela Mistral<\/strong> (1889-1957), pseudoniem voor Lucila Godoy Alcayaga, Gabriela gaf jaren lang les op de lagere en middelbare school tot ze beroemd werd met haar gedichten<\/strong>. In 1908 begon ze als lerares op een dorpsschool. Ze had een hartstochtelijke relatie met Romelio Ureta Carvaja een spoorweg beambte. Op 25 november 1909 pleegde hij op 26 jarige leeftijd zelfmoord. In zijn jaszak zat een brief van Lucila Godoy. Na zijn dood begon Gabriela gedichten te schrijven, Liefdesgedichten in nagedachtenis van de dood<\/em><\/strong>, (Sonetos de la muerte<\/em>) uit 1914. Hierdoor werd ze bekend in heel Latijns-Amerika,<\/strong> maar haar eerste dichtbundel Wanhoop<\/em> <\/strong>(Desolaci\u00f3n) werd pas in 1922 uitgegeven.<\/p>\n In 1924 reisde ze voor de eerste keer naar Europa. In Madrid<\/strong> verscheen in kleine oplage de dichtbundel Ternura <\/em>(Tederheid) en werd opgedragen aan haar moeder en zus Emelina. De gedichten gaan over kinderen en de wereld waarin ze leven.<\/p>\n In 1938 werd haar derde dichtbundel Tala<\/em> gepubliceerd in Buenos Aires<\/strong> door uitgeverij Sur. Gabriela Mistral<\/strong> doneerde de opbrengst van haar bundel aan Catalaanse instellingen, zoals \u00abLa Residencia de Pedralbes\u201d die jonge slachtoffers onderbrachten tijdens de Spaanse Burgeroorlog<\/strong>. Belangrijke thema\u2019s in haar werk zijn liefde<\/strong>, bedrog<\/strong>, moederliefde<\/strong> en de natuur<\/strong>. Haar volledige werk werd voor het eerst gepubliceerd in 1958. Haar Latijns-Amerikaanse<\/strong> afkomst en haar reizen naar de Verenigde Staten<\/strong> en Europa<\/strong> vormde een mix van Indiaanse<\/strong> en Europese<\/strong> invloeden.<\/p>\n In 1945 won zij op 56 jarige leeftijd, de Nobelprijs voor de Literatuur. Voor haar lyrische po\u00ebzie, ge\u00efnspireerd door heftige emoties; haar naam werd het symbool voor de idealistische ambities in de gehele Latijns-Amerikaanse wereld. Tot op heden is zij de enige vrouw in Latijns-Amerika die deze prijs heeft gewonnen. Gabriela Mistral was betrokken bij de sociale politiek en had een belangrijke invloed op het onderwijssysteem in Zuid-Amerika. Ze was erelid van verschillende culturele genootschappen zowel in Chili als in de VS, Cuba en Spanje.<\/p>\n Gabriela was 67 jaar toen zij op 10 januari 1957 in New York aan kanker overleed. De resten van Gabriela werden overgebracht naar haar geboorteland Chili<\/strong> op de begraafplaats Montegrande<\/strong> , waar zoals in haar testament staat. Zij wilde uitrusten in haar geliefde vallei van Elqui, het dorp waar zij haar kindertijd doorbracht. Er werden drie dagen van rouw afgekondigd en veel mensen brachten haar de laatste eer. Bijna elke grote stad in Chili<\/strong> heeft een straat of plein dat naar haar genoemd is als eer aan haar literaire werk<\/strong>.<\/p>\n Gabriela Mistral<\/strong> (1889-1957) seud\u00f3nimo por Lucila Godoy y Alcayaga, era una profesora chilena, poetisa, escritora y diplom\u00e1tica. Naci\u00f3 en 7 de abril de 1889 en Vicu\u00f1a. Su madre Petronila Alcayaga era costurera y su padre Juan Jer\u00f3nimo Godoy era profesor y poeta, dej\u00f3 a su familia cuando Gabriel solamente ten\u00eda tres a\u00f1os.<\/span><\/p>\n Gabriela ense\u00f1aba durante a\u00f1os en la escuela primaria y secundaria hasta que salt\u00f3 a la fama. Ten\u00eda una apasionante relaci\u00f3n con Romelio Ureta Carvaja, un ferroviario. El 25 de noviembre de 1909, a la edad de 26 a\u00f1os se suicid\u00f3. En su bolsillo se encontraba una carta de Lucila Godoy. Despu\u00e9s de su fallecimiento Gabriela empez\u00f3 a escribir poemas. En 1914 public\u00f3 Sonetos de la muerte<\/em> por ello gan\u00f3 fama en Latinoam\u00e9rica<\/strong>, mientras que su primer poemario fue publicado en el a\u00f1o 1922.<\/span><\/p>\n En 1924 viaj\u00f3 por primera vez a Europa. En Madrid edit\u00f3 el poemario Ternura <\/em>en peque\u00f1a impresi\u00f3n y se lo dedicaba a su madre y a su hermana Emelina. Estos poemas tratan de los ni\u00f1os y el mundo en que viv\u00edan.<\/span><\/p>\n Se public\u00f3 en 1938 su tercer poemario Tala<\/em> en Buenos Aires<\/strong> por la editorial Sur. Gabriela Mistral destinaba el producto de la venta a instituciones catalanas como \u201cLa Residencia de Pedralbes\u201d que aloj\u00f3 a ni\u00f1os durante la Guerra Civil.<\/strong><\/span><\/p>\n Los temas m\u00e1s importantes en su trabajo son amor<\/strong>, enga\u00f1o<\/strong>, amor materno<\/strong> y la naturaleza<\/strong>. Su obra completa fue publicada por primera vez en 1958. Su ascendencia latinoamericana<\/strong> y sus viajes a Estados Unidos<\/strong> y a Europa<\/strong> forman una mezcla con influencias de Ind\u00edgena<\/strong> y Europeo<\/strong>. Recibi\u00f3 en 1945 a sus 56 a\u00f1os, el Premio Nobel de Literatura: \u201cPor su poes\u00eda l\u00edrica, inspirada por poderosas emociones que han hecho de su nombre un s\u00edmbolo de las aspiraciones idealistas de todo el mundo latinoamericano\u201d. Es hasta la fecha la \u00fanica mujer que lo ha obtenido en Iberoam\u00e9rica. Gabriela Mistral<\/strong> era implicada en la pol\u00edtica social y ten\u00eda un papel importante en el sistema de educaci\u00f3n en Latinoam\u00e9rica. Era miembro honor\u00edfico de diferentes asociaciones en Chile<\/strong>, Estados Unidos<\/strong>, Cuba<\/strong> y Espa\u00f1a<\/strong>.<\/span><\/p>\n A la edad de 67 a\u00f1os Gabriela muri\u00f3 de c\u00e1ncer el 10 de enero de 1957 en Nueva York. Los restos de Gabriela fueron trasladados a su pa\u00eds natal en el cementerio Montegrande,<\/strong> seg\u00fan su testamento. Quer\u00eda descansar en su adorado Valle de Elqui,<\/strong> en el pueblo donde pasaba su infancia. Decretan tres d\u00edas de luto oficial y mucha gente le rindi\u00f3 el \u00faltimo homenaje. Pr\u00e1cticamente todas las ciudades grandes en Chile bautizan en honor a ella un calle o una plaza como homenaje a su trabajo literario<\/strong>.<\/span><\/p>\n CONFERENCIA EN UTRECHT<\/strong> Sitios web recomendados: Por Mayke Merkx, alumna de espa\u00f1ol y colaboradora en la biblioteca del Instituto Cervantes de Utrecht. Het is 70 jaar geleden dat Gabriela Mistral de Nobelprijs voor de Literatuur won. Het was de eerste keer dat een Latijns-Amerikaanse auteur zo\u2019n hoge onderscheiding kreeg. In het Instituto Cervantes in Utrecht geeft Mar\u00eda Soledad Falabella Luco op […]<\/p>\n","protected":false},"author":76,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[245,112],"tags":[194,548,549,550,547,1136,553,551,552],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3422"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/users\/76"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3422"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3422\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3428,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3422\/revisions\/3428"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3422"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3422"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3422"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Gabriela-Mistral-Literatuur-Chile\"](\"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/files\/2015\/03\/Gabriela-Mistral-Literatuur-Chile-300x145.jpg\")
was een Chileense<\/strong> lerares, dichteres , schrijfster en diplomate. Ze werd geboren op 7 april 1889 in Vicu\u00f1a. Haar moeder Petronila Alcayaga was een naaister en haar vader Juan Jer\u00f3nimo Godoy was een docent en dichter, hij verliet het gezin toen Gabriela drie jaar oud was.<\/p>\n![\"Mistral-Ramon-Jimenez\"](\"https:\/\/blogs.cervantes.es\/utrecht\/files\/2015\/03\/Mistral-Ramon-Jimenez.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\nHace 70 a\u00f1os Gabriela Mistral<\/strong> obtuvo el Premio Nobel de Literatura<\/strong>. Fue el primer escritor latinoamericano<\/strong> que recibi\u00f3 una distinci\u00f3n tan alta. En el Instituto Cervantes en Utrecht<\/strong> Mar\u00eda Soledad Falabella Luco va a impartir el jueves 12 de marzo a 19.00h una conferencia sobre Gabriela Mistral<\/strong> : El ojo limpio: la obra de Gabriela Mistral a 70 a\u00f1os del Premio Nobel.<\/span><\/p>\n<\/a><\/span><\/p>\n
\nEl ojo limpio: la obra de Gabriela Mistral a 70 a\u00f1os del Premio Nobel
\n12\/03\/2015 (19:00 h).\u00a0Consulta toda la informaci\u00f3n<\/a>\u00a0<\/p>\n
\n<\/span>http:\/\/cvc.cervantes.es\/literatura\/escritores\/mistral\/cronologia\/default.htm<\/a>
\nhttp:\/\/www.gabrielamistral.uchile.cl\/index.html<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"